Lust Caution
เซ็กส์ และ การยึดครอง...
   
By เปรมปพัทธ ผลิตผลการพิมพ์

นักเขียนหญิง “จางอ้ายหลิง” ขอดเกร็ดชีวิตของเธอ
ผสานกับจินตนาการ รังสรรค์เป็นเรื่องสั้น Lust caution
ซึ่งว่าด้วย sexและการยึดครอง
ที่ใช้เวลาถึง 30 ปี กว่าจะเสร็จสมบูรณ์

จาง จับเอาเหตุการณ์ยุค 1930-1940 ที่เมืองจีนกำลังระส่ำระสาย จากการยึดครอง
ของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ในขณะที่ผู้นำของชาติต่างแตกกันเป็นสองขั้ว
(พรรคก๊กมินตั๋ง และพรรคคอมมิวนิสต์)

เมื่อบ้านเมืองตกอยู่ใต้เงื้อมเงาของต่างชาติ เหล่านักศึกษาปัญญาชน ก็ล้วนขมขื่น
กับการสูญเสียเอกราชอธิปไตย หลายคนถึงกับส้องสุมกำลัง
และวางแผนเพื่อแก้แค้น-เอาคืนศัตรูผู้ยึดครองด้วยวิธีการต่างๆ เช่น เข่นฆ่า ...ทำลายล้าง...
ไล่ตะเพิดผู้รุกรานให้สิ้นซาก และ กวงยี่หมิน(หวังลีฮอน) ก็คือ
 ผู้นำนักศึกษาอีกนายหนึ่ง ที่มีทั้งความมุ่งมั่นและอุดมการณ์อันแรงกล้า
เขารวบรวมเพื่อนพ้องจัดแสดงละครปลุกใจ มีผู้คนอุดหนุนซื้อบัตร เข้าชมกันอย่างคับคั่ง
 กระทั่งได้เงินมากพอที่จะใช้เป็นทุนเพื่อ “ก่อการใหญ่”
แต่...กลยุทธของพวกเขา กลับอ่อนหัดและหน่อมแน้มเป็นอย่างยิ่ง  
ทั้งๆที่เป้าหมายของการก่อการในครั้งนี้ก็คือ
...ลอบสังหารนายยี่ (เหลียงเฉาเหว่ย)  คนขายชาติตัวอันตรายอันดับ 1 
ความไม่เป็นมวยของพวกเขา เห็นได้จากการโยนบทบาท “นางนกต่อ”
ให้กับหวังเจียฉี (ถังเหว่ย) เพียงเพราะเห็นว่าเธอแสดงละครเก่ง!  
ทั้งที่ตัวตนของเธอ คือสาวน้อยช่างฝัน อ่อนไหว
และว้าเหว่แถมคลั่งไคล้หนังแนวรักโรมานซ์ ขนาดที่ต้องนั่งน้ำตาคลอทุกครั้งที่ได้ชม 

สาวน้อยช่างฝัน ... 
เพียงแค่ได้ยินคำว่า ...นางนกต่อ – ไส้ศึก – แนวที่ห้า – สปาย – สายลับ (ระดับชาติ)...ฯลฯ...
สามัญชนอย่างเราๆก็มักได้แต่อึ้ง และทึ่งกับผู้คนที่ประกอบอาชีพชวนระทึกดังกล่าว
เพราะเป็นที่รู้ๆกันว่า พวกท่านเหล่านั้นคงต้องผ่านการฝึกฝนอย่างหนักหนาสาหัส
กว่าจะถูกหล่อหลอมเจียระไนจนตกผลึก คงถึงขั้นที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลก
ด้วยเพราะแต่ละขั้นตอนล้วนไม่ธรรมดา ไม่ว่าจะเป็นการละลายพฤติกรรม
แม้กระทั่งการล้างสมอง(Brain washing)ด้วยวิธีการสารพัด
(* คำว่า Brain washing ใช้ใน ปีพ.ศ.2493- 2496 อันเป็นช่วงสงครามระหว่างเกาหลีเหนือ กับอเมริกา)  
หรือวิธีพรากจากความรู้สึก (Sensory deprivations)
เช่นจับขังในห้องมืด, กรอกเสียงโฆษณาชวนเชื่อตลอด24 ชั่วโมง ฯลฯ
ทั้งหมดนี้นอกจากฝังแน่นวิธีคิดและพฤติกรรมใหม่แล้ว
ยังเพื่อให้ใช้สมอง (ความคิด) โดยตัดขาดเรื่องของหัวใจโดยสิ้นเชิง
นั่นยังไม่ได้พูดถึง บุคคลพิเศษเหล่านี้(น่าจะ)ต้องมีอุดมการณ์อันแรงกล้าเป็นพื้นฐาน

และนี่เอง...ที่ทำให้อดนึกสมเพชไม่ได้ ที่เห็นสาวใสซื่ออย่างหวังเจียฉีต้องตกบันไดพลอยโจน
เป็นนางนกต่อ ที่ต้องเผชิญกับอสูรร้ายอย่างนายยี่ !  
แล้วที่ยิ่งกว่านั้นก็คือ เหตุผลที่แท้จริงที่หวังเจียฉีถึงกับยอมเอาคอพาดเขียง ก็คือ
 ต้องการให้เพื่อนๆในกลุ่มยอมรับ เช่นเดียวกับที่เธอตกลงเล่นละครการเมือง
ก็เพราะแอบปิ๊งหัวหน้าคณะละคร!(กวงยี่หมิน)
 
อาจจะเพราะด้วย ปัจจัยทางวัฒนธรรมแห่งการเลี้ยงดู( Cultural conditioning) ในแนวอนุรักษ์สุดโต่ง
ที่เด็กผู้หญิงจะต้องสงบเสงี่ยมไม่มีปากเสียง
ต้องยอมเสียสละเสมอ
และด้วยปัจจัยทางจิตวิทยา อันมีปูมหลังมาจากการเห็นแบบอย่างที่แม่,พี่สาว หรือเพศหญิงทุกคน
ที่ต้องตกอยู่ในสภาพเป็นเบี้ยล่างของเพศชายอยู่เสมอ
 
แม้แต่การเลี้ยงดูในวัยเยาว์ที่พบแต่ ความห่างเหิน เย็นชา หรือเคร่งเครียด ทารุณ
เงื่อนไขเหล่านี้ ล้วนทำให้หวังเจียฉีมีความรู้สึกต่ำต้อยตลอดมา(Low self esteem)
และมีแนวโน้มที่เธอจะเป็นผู้หญิงประเภท  จมหายไปกับความรัก( (Disappearing Women Syndrome)
อันเป็นความรักที่หลงเพ้อ และจมอยู่ในโลกแห่งความฝัน ดังนิยาย หรือภาพยนตร์รักโรแมนติกที่เหนือจริง
 
“เขาระวังตัวมาก ประตูหน้าก็ปิดตาย มีคนขับรถถึง 2คน
ที่ต้องตรวจทุกคนก่อนจะขึ้นรถ เท่าที่ดู...ไม่มีทางที่จะทำอะไรเขาได้เลย”
(หวังเจียฉีรายงานต่อเพื่อนร่วมงาน)

“เขาเหมือนงูพิษ ที่ไม่แต่เลื้อยเข้ามาในตัวฉัน แต่มันเข้ามาฉกหัวใจของฉันด้วย
...เขาทำให้ฉันหลั่งเลือดและกรีดร้อง ก่อนที่เขาจะหลั่งอย่างแสนสุข เพียงเพื่อเขาจะได้รู้ว่า
ในความมืดสลัวนั้นตนเองยังมีลมหายใจอยู่” (เธอระบายใส่หัวหน้าขบวนการลอบสังหาร)     
และ

“ฉันไม่อยากยุ่งกะงานของคุณ เพราะสิ่งที่ฉันรอ...ก็คือคุณ
และสิ่งที่ฉันกลัวก็คือ...คุณจะไปมีใครอีกคน”
 (เธอบอกนายยี่ เมื่อเขาเล่าเรื่องงานให้ฟัง)


อสูรร้ายผู้ว้าเหว่...
นายยี่...คนขายชาติ – หนอนบ่อนไส้ – ขี้ข้าศัตรูแผ่นดิน ฯลฯ...
“เราลากพวกมันมาสอบสวนที่ห้องใต้ดิน ไอ้คนแรกโดนยิงหัวเปิด
ส่วนอีกคนที่โดนมีดแทง มันก็คือเพื่อนนักเรียนเก่าของผม...
แต่มันก็ต้องโดนแขวนคอตาย   ...ช่างแม่ม! ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ผมก็จะต้องเอาเลือดหัวมันมาล้างตีนให้ได้...”
(นายยี่ระบายความขุ่นแค้น ในขณะที่มือก็เคล้าคลึงบีบเคล้น
เรือนร่างของหวังเจียฉี อย่างไม่อายสายตาของคนขับรถ)
 
การแสวงหาอำนาจและความร่ำรวยให้แก่ตนเอง
โดย “เลือก”หนทางอันไร้ทั้งคุณธรรมและมนุษยธรรม
ได้สะท้อนถึงความเป็นคนเห็นแก่ตัวจัด และโหดเหี้ยม


 
มนุษย์ลักษณะนี้มักเติบโตมาจากการเลี้ยงดูและสิ่งแวดล้อม
ที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและการโดนทารุณกรรม ที่แทบกลายเป็นกิจวัตรในครอบครัว หรือในสังคมนั้น
ทำให้ตั้งแต่เด็กเขาจะรู้สึกเสมอว่า โลกนี้เต็มไปด้วยอันตรายและมีแต่ความโหดร้าย กระทั่งการทำให้ผู้อื่นเจ็บปวด
คืออำนาจที่ยิ่งใหญ่ ดังนั้นการกระทำหรือพฤติกรรมของเขาจึงล้วนมีแรงผลักดัน
มาจากความโกรธเกรี้ยวและดิบเถื่อน ซึ่งใกล้เคียงกับความผิดปกติชนิดซาดิสม์(Sadist)
และมักก่ออาชญากรรมเสมอเมื่อมีโอกาส อันเป็นลักษณะของคนที่มีบุคลิกภาพแบบอันธพาล ต่อต้านสังคม (Antisocial)
ซึ่งมักพบได้ในเหล่า- อาชญากร, นักต้มตุ๋น, หรือแม้แต่นักการเมืองขี้ฉ้อจอมโกงกิน   ฯลฯ...

เช่นเดียวกับนายยี่ ที่เลือกจะฝังตนให้อยู่ในโลกที่โหดเหี้ยม และทารุณ
(เขาคือหัวหน้าหน่วยสอบสวน ล้วงความลับจากฝ่ายตรงข้าม ) 
เขาจึงอัดแน่นไปด้วยความ ขึ้งเครียด หวาดระแวง และระวังตัวไปซะทุกฝีก้าว
แต่แม้จะเหี้ยมเพียงใด ก็ใช่ว่าจะหลุดพ้นการโหยหาซึ่งความรักความใคร่
และน่าแปลกก็ตรงที่ บุคคลอย่างนายยี่ที่ดูเหมือนจะถ่อยเถื่อน
แต่ในหลายๆรายกลับมีการพัฒนาบุคลิกภายนอก แถมยังเข้าใจในจุดอ่อนจุดแข็งของมนุษย์คนอื่นได้เป็นอย่างดี
โดยเฉพาะ...สตรีเพศ
 “คุณสวยเหลือเกิน...ทุกวันนี้ผมคิดถึงแต่คุณ ใจผมมันไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
กลิ่นกายหอมกรุ่นของคุณลอยล่องอยู่รอบๆตัวของผม” นายยี่รำพันรักกับหวังเจียฉี

ไม่ว่าเขาหรือเธอจะเป็นใคร หากเกิดแรงดึงดูดใจทางเพศ(Attraction)
(หรือที่เรียกว่า ปฏิกิริยาทางเคมี )  จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างแยบยลของสารชีวเคมีในสมอง
เซลล์ประสาทของทั้งสองย่อมปรี่ล้นไปด้วยสารสุขแห่งความรักความใคร่
พายุฮอร์โมนมีพลังเกินพอ ที่จะทำให้โลกอันดำมืด กลับกลายเป็นสีชมพูอันสดใส
พวกเขาจะหายกลัว เลิกหวาดระแวง มองโลกในแง่ดีอย่างสุดๆอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

 กระทั่งมองข้ามสัญญาณอันตราย แม้กระทั่งมองข้ามความตายที่กำลังรายล้อมตัว! 
โดยเฉพาะเมื่อลงสู่ความสัมพันธ์ทางเพศอย่างลึกซึ้ง
ก็ทำให้หวังเจียฉีได้สัมผัสถึงตัวตนของยี่ในด้านหมองหม่น อ่อนโยน และน่ารัก
 
ฝ่ายนายยี่ การมีSexอย่างสุขสมอิ่มเอม
ก็กลายเป็นช่องทางแห่งการระบายความอัดอั้นและหวาดกลัว
ทำให้อารมณ์อันเปราะบางอ่อนไหวได้เผยตัวออกมา หลังจากที่ต้องกดเก็บไว้ทุกเมื่อเชื่อวัน


  
และตรงนี้นี่เอง...ที่มีหลายเสียง พากันวิจารณ์ว่า
 “พวกเราจะไม่มีวันเข้าอกเข้าใจตัวละครพระ-นางคู่นี้เลย ถ้าฉากเซ็กส์อันแสนโจ๋งครึ่มทั้ง 3ฉากโดนแบน”
ซึ่งความเห็นของผม  ก็คือ 

 

 

 

 

 

 

 

... “เห็นด้วย”...  ครับผม!    

                           

Ang Lee's Lust, Caution Trailer

edit @ 30 Jun 2008 15:32:06 by เปรมปพัทธ

Comment

Comment:

Tweet

Everybody at high school will read through your smashing outcome referring to this post to compose the great quality <a href="http://www.manyessays.com">research paper</a> or just <a href="http://www.manyessays.com/essays/business">business essays paper</a>.

#7 By MortonShauna (91.201.66.6) on 2010-09-15 22:12

big smile big smile

#6 By mp3 (117.47.182.20) on 2009-07-04 20:50

ของเล่นอันตราย ... แลก ...ของเล่นปลอดภัย

หากลูกๆหลานๆของคุณเคยมีประสบการณ์อันเลวร้าย ...
เช่น โดนปืนอัดลมยิงใส่ - ตุ๊กตุ่นติดคอ – นิ้วติดในของเล่น – ไอ้ตัวพองน้ำเข้าปาก
- ลูกแก้วเข้ารูจมูก – ดินน้ำมันเข้าหู..... ฯลฯ .....

*** ขอเรียนเชิญมาเล่าสู่กันฟังนะครับ... เพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนใจ เพื่อความปลอดภัยแก่เด็กๆทุกคน

แต่...อย่าลืม ! เอาของเล่นอันตรายชิ้นนั้นมาด้วยนะครับ
เพื่อมาแลกกับ .................ของเล่นใหม่เอี่ยม และ ปลอดภัย............
ฟรี !!!

แล้วพบกันนะครับ ....ในงาน “ทีวีบูรพา-มหกรรมจุดเปลี่ยน”
ระหว่างวันที่ 11 – 13 กรกฎาคม 2551 ตั้งแต่เวลา11.00 – 18.00
ณ J.J. Exhibition Hall จตุจักร


แจ้งข่าวโดย …….. ประจวบ ผลิตผลการพิมพ์ ฝ่ายสื่อสารสาธารณะ ( 086-4484719 )
ศูนย์วิจัยเพื่อสร้างเสริมความปลอดภัยและป้องกันการบาดเจ็บในเด็ก โรงพยาบาลรามาธิบดี ( 02-6449080-81 ) www.csip.org
และ สมาคมอุตสาหกรรมของเล่นไทย

#5 By bankrama on 2008-07-02 12:44

โอว...ผมเอาชื่อลูกชาย(เปรมปพัทธ)มาเป็นนามปากกา มา10ปีแล้วล่ะครับ
วันนี้น้องฟิลม์(เปรมปพัทธ)เขาอายุ 14 ครับ
ถ้าเป็นงานเขียน หรืองานหนังสั้นของเขา เขาจะใช้ชื่อว่า...เปรมปพัทธ(จูเนียร์)น่ะครับ
เชิญชมผลงาน(บางส่วน)ของเขาได้ที่Links
Blongลูกชายผม...ขอบคุณครับ

เปรมปพัทธ(ประจวบ) ผลิตผลการพิมพ์

#4 By bankrama on 2008-07-01 11:12

คุณน้องอายุยังไม่ถึง 18 ไม่ใช่เหรอครับ ทำไมวิเคราะห์ได้เกินวัยจริงๆ question

#3 By ตุ้ย since 2006 on 2008-06-30 20:51

Hot! Hot! Hot! ลืมดาวฮะ
หนึ่งในชิ้นงานที่จัดอยู่ในงานระดับหลงรักฮะ(วันนี้และวันข้างหน้า)

-ตัวหนังเล่าเรื่องผ่านไปประมาณสามสิบนาทีแล้วทำให้ลุกไปไหนไม่ได้จริงๆ

-มีเหตุอันควรแก่รางวัลที่ได้รับมาก

-ผู้กำกับ นักแสดง ช่างภาพ ทีมงาน ทำงานได้น่าสนใจจริง และขอปรบมือให้ในความกล้าหาญของนางเอกหน้าใหม่ด้วย นับถือๆ

-ฉากสำคัญนั้น มีที่มาที่ไปรองรับจริงเชียว